دومی بھر - The Female Soldier زالبولیں سِپائیگ - نبشتہ کار: ازرائیل یوزُلَر - رجانکار: رُژناہ بلوچ

دومی بھر

"تئی وتسریں آروس آیوکیں ھپتگ ءَ اِنت نا؟" جرنل ءَ گوں ترندیں توار ءَ جُست کُت۔ ھَمُک روچ ءِ وڈ ءَ جرنل ءُ جِنِک کارگس ءَ بیتگ اَنت۔ جرنل اسپیتیں تاکے ءِ سرا چیزے نبشتہ کنگ ءَ اَت، زالبولیں سپائیگ ھاموشی ءَ گوں ھودا اُوشتوک اَت۔ آ اتکگ اَت دستبندی کنگ ءَ پہ آروس ءَ موکل کنگ ءِ آترا۔ دانکہ آ پہ وتی سیر ءَ بند ءُ بوج ءُ اِندگہ کارے کُت بکنت۔
"جی واجہ! من اتکگ آں دستبندی کنگ ءَ کہ من ءَ یک ماہے ءِ موکل بدے، دانکہ من وتی آروس ءِ کار ءُ مارا گوں دلگوش بہ باں۔ بازیں کار اَست اَنت کہ من انگت نہ کُتگ اَنت ءُ نی منی آروس ءِ رمس ھم نزّیک اِنت۔ مزنیں دیوان ءُ مراگاہ نہ کنگ ءَ آں بلے من ءَ موکل لُوٹ اِیت پہ درائیں کارانی گیش ءُ گیوار کنگ ءِ واستہ واجہ۔" زالبولیں سپائیگ ءَ پہ ایمنی گُشت۔
"گڑا تو بزاں آ بَچَک ءَ گوں آروس کنگ لُوٹ ئے؟ تو من ءَ چَکّاسگ لُوٹ ئے؟ تو منی ھُکم ءَ نہ مَنّ ئے ءُ گوں لَس مردینے ءَ آروس کنگ لُوٹ ئے؟ شرّیں، من ترا یک ماہے ءِ موکل دیاں، بلے من ءَ میار بار مکن اگاں چیزے رَد بیت تئی گوما۔ من ھمے پھم اِتگ کہ تو ھوشمندے یے بلے من نزانتگ کہ تو کم اَگل ءُ بیکُوبے یے۔" جرنل ءَ گُشت۔ آ سَک زار گِپتگ اَت ءُ آئی ءِ چمّاں چہ پَدّر اَت کہ آئی ءِ شیتان سَک ھراب اِنت۔ آئی ءَ سبزیں کلم دور دات کہ آ پہ نبشتہ کنگ ءَ کارمرزے کنت ءُ سوریں کلم چِست اش کُت ءُ ھمائی ءَ گوں وتی دَسرَندے جَت۔ ءُ ھمے ڈاکومنٹ زالبولیں سپائیگ ءِ دست ءَ داتے۔
"اِش اِنت تئی موکل ءِ رَزا نامگ۔ ایڈمن ءَ بہ دئے ءُ یک کاپی ءِ وتی کِرّ ءَ اِیر بکن۔" جرنل ءَ ھمے رَزا نامگ زالبولیں سپائیگ ءَ دات ءُ گُشت۔
زالبولیں سپائیگ ءَ ھمے تاک زُرت، گوں جوش ءُ جزبگ ءَ سلامی دات ءُ چہ کارگس ءَ دَراَتک۔ آئی ءَ ءُ آئی ءِ دشتار اِیکو ءَ ھمے پیسلہ زُرتگ اَت کہ سَک سادائیں ھسابے ءَ سیر کنیں۔ آیاں وتی زَرّ ءُ وھد دوئیں زوالی ءَ چہ رکّینگی اِت اَنت۔ آیاں ھمے جیڑتگ اَت کہ روئیں کورٹ ءَ رجسٹراری ءِ کِرّ ءَ، وتی دوست ءُ دوزوہ ءُ ھاندان ءِ مردمانی ھمرائی ءَ ، سیر کنیں کائیں لوگ ءَ۔
بیگاہ ءَ وھدے زالبولیں سپائیگ لوگ ءَ شُت آئی ءَ وتی دشتار کال کُت ءُ گُشت کہ آئی ءَ موکل رَس اِتگ، ءُ انی لوگ ءَ اتکگ۔
"شرّیں منی دل ءِ بند، من تئی ودار ءَ بیتگاں، من نی دِگہ ودار کُت نکناں کہ تو منی دیما بہ بئے۔ من ترا باز یات کنگ ءَ آں۔ ھور بیئگ ءِ واستہ نی گوں من ودار نبیت۔ زُوت کن برو ھوٹل ءَ، منی واستہ لوبیہ ءُ بریڈ بہ گِر۔" اِیکو ءَ کال ءِ سرا گُشت۔ آ سَک شوک بیتگ ءُ آئی ءِ اے وشّی ءَ چہ زالبولیں سپائیگ ھم سَک گَل بیتگ۔ آ لوگ ءَ چہ دَراَتک ءُ شُت ڈَنّ ءَ ءُ ٹیکسی یے گِپت۔
انچوش کہ اِیکو ءَ آ گوں مھر ءُ دوستی ءَ گُشتگ اَت، آ شُت ھوٹل ءَ اِیکو ءِ واستہ لوبیہ ئے گِپت۔ آئی ءَ تازئیں بریڈ ھم گِپت اِیکو ءِ واستہ۔ آ ھوٹل ءَ چہ دَراَتک ءُ ٹیکسی یے دَست دات ءُ دمانے ءَ پَد اِیکو ءِ لوگ ءَ رَست۔ آ گَل گَل ءَ ٹیکسی ءَ چہ اِیر اَتک ءُ اِیکو ءِ لوگ ءِ دَروازگ ءِ دَپ ءَ اَتک۔
"دَروازگ بندیں چیا؟ منی دشتار کجا شُتگ؟ من دمانے ءَ پیسر گوں آئی ءَ ھبر ءَ اِتاں۔ آئی ءَ من ءَ چیا نہ گُشت کہ آئی ءَ جاگہے ءَ روگی اِنت؟ من ءَ اے چیز ھِچ دوست نبیت۔ کال کناں آئی ءَ۔" زالبولیں سپائیگ ءَ لَبَجِت ءُ گوانکو کَش اِت، اِیکو ءِ لمبر جَت۔
کال روگ ءَ اِنت بلے کَس چِست نہ کنگ ءَ اِنت۔ آ یَکوئی کال جنئگ ءَ اَت بلے دیما چہ ھِچ پَسّو رَسگ ءَ نہ اَت۔ آئی ءِ کِرّ ءَ اِیکو ءِ لوگ ءِ دومی کِلِیت بیتگ بلے انی آئی ءَ گون نبیتگ۔ آئی ءَ آ وتی لوگ ءَ اِیر کُتگ اَنت۔
"من رواں لوگ ءَ کِلیت ءَ زیراں پَدا کایاں اے دَروازگ ءَ پَچ کناں، بلکیں اے ھمدا اِنت دِگہ جِنِکے یے گوما اِنت۔" زالبولیں سپائیگ برانز گِپت ءُ گُشتے۔ آ دیم پہ لوگ ءَ روگ ءَ اَت ءُ دشتار ءَ کال ھم کنگ ءَ اَت، بلے آ چِست کنگ ءَ نہ اَت ءُ تھنا کال روگ ءَ اَت۔ آ بس ءِ سرا نہ شُت آئی ءَ یوبرے گِپت ءُ شُت ءُ اینچو دیر نہ گوستگ اَت کہ آئی ءَ کِلیت زُرت ءُ دشتار ءِ لوگ ءَ واترّاِت۔
"اگاں من دِگہ جِنِکے لوگ ءَ دیست، من آئی ءَ ھما سَھت ءَ کُشاں۔ منی دشتار ءَ مرچیگ ءَ داں چُوش نہ کُتگ کہ منی کال ءَ چِست مہ کَنت۔ اے وڈ مئے آروس ءِ نزّیک ءَ چیا بیئگ ءَ اِنت! آیوکیں ھَپتگ ءَ مئے آروس اِنت ءُ مرچی اے وڈ اِنت چیا؟" زالبولیں سپائیگ ءَ گُشت، آئی ءَ وتی پرس ءَ چہ کِلیت کَش اِتاں ءُ اِیکو ءِ لوگ ءِ دَروازگ پَچ کُت، بلے آ ھودا نہ اَت۔
"بلے اے لوگ چیا چوش شِنگ اِتگ؟ اَنچوش لَگ اِیت کہ اِد ءَ داوہ بیتگ۔ آ زاناں کَسے ءَ گوں جَنگ ءَ بیتگ؟ آئی ءَ چیزے نہ بیتگ نا؟ آ کجا گار بیت، دمانے ءَ ساری وَ گوں من گَپّ ءَ اَت؟ یا منی ھُدا! منی اِیکو ءَ ھِچ مبات۔ مھربانی بہ کن آئی ءَ چہ درائیں جیڑہ ءُ جنجالاں چہ بہ رَکّین، منی واستہ۔" زالبولیں سپائیگ گُشئگ ءَ اَت ءُ آئی ءِ اَرس رِچان اِتاں۔ آ وت پوج ءِ تہا اِنت بلے آ سَک Emotional بیت، وھدے ھبر آئی ءِ جِند ءِ دوستیگیں مردم ءِ اَتک۔ آ اِیکو ءَ سَک دوست داریت، آ اے چیز ءَ ھِچ اُوپار کُت نہ کَنت کہ آئی ءَ چیزے بہ بیت۔
زالبولیں سپائیگ ءَ پدا گوانکو زُرت ءُ کال کُت بلے کَسّ ءَ چِست نہ کُت۔
"یا ھُدا منی دشتار ءِ گوما چے بیتگ؟" زالبولیں سپائیگ ءَ جُست کُت۔۔۔ آ انچوش کہ چہ بان ءَ دَر آیگ ءَ اَت، آئی ءَ یک سرجاہے ءِ سرا ھون ءِ ترمپے دیست۔ ھودا دَروازگ ءِ سرا ھم ھون ءِ ٹَپ اَست اِتاں ءُ  الماری ءِ کِرّ ءَ بیر ءِ بوتلے پرشتگ اَت، ءُ ٹُکّر ٹُکّر اَت۔ اے پرشتگیں کانچ ءِ سرا ھم ھون ءِ ترمپ بیتگ اَنت۔
"نی من ءَ سَک تُرسگ ءَ اِنت۔" زالبولیں سپائیگ ءَ گُشت۔ آئی ءَ وتی گوانکو زُرت، وتی پرسے زُرت ءُ ورگے زُرت اَنت کہ آئی ءَ اِیکو ءِ واستہ آؤرتگ اِتاں، چہ لوگ ءَ ڈَن دَراَتک۔ زُوت دَگ ءِ سرا شُت ءُ ٹیکسی ءِ گِپتے، آ وتی لوگ ءَ اَتک نِپاد ءِ سرا تِچک بیت ءُ گریوگ ءَ لَگ اِت۔ آ گریوگ ءَ اَت، اناگہ آئی ءِ گوانکو توار ءَ لَگ اِت۔ آ تچان تچان ءَ شُت گوانکو ءِ زورگ ءَ ، آئی ءَ لَگ اِت آئی ءِ دشتار ءِ کال اِنت۔
"تئی دشتار مئے کِرّ ءَ اِنت۔ ما آؤرتگ وتی کِرّ ءَ۔" یک مردے گوں ترندیں توار ءَ گَپ ءَ اَت۔