آزمانک - شپ رامّگ نہ بیت - نزردوست
آزمانک
شپ رامّگ نہ بیت
نزردوست
مُرواردءَ اے سیمی زمستان اَت کہ آئی ءَ آروس کتگ اَت ءُیک درآمدیں میتگے ءَ آتکگ اَت ـ آئی ءِ یکیں دستگھار جانُل اَت کہ آ ھم اے میتگ ءِ مردمے نہ اَت آئیءَ را ھم سانگءُ سور ءَ آورتگ اَت ءُ گوں مُرواردءَ یکجاہءُ ھور کتگ اَت ـ دوئیں سک نزیک ءُ رازدار اَت اَنت ـ دوئیں یک دومی ءِ ھَرگپ ءُ ھَرچیزءَ سَھیگ ءُ سرپد اَت اَنت ـ دوئیں اے ھم سَھیگ اَت اَنت کہ آئی ءِ جودشپے چُنت رَندءَ بُست کنت ءُ آئی ءِ جودھَپتگاں بُست ھم نہ کنت ـ
جانُل کمو زانتکارءُ پُھتہ تِراَت بلے مُروارد ءَ مدام وتی جودءِ نادوستی ءُ وتی کھولءِ زَنگ پُلونچءَ اَت اَنت ـ
*
مَرچی کہ کترھےءَ پیسرمُرواردءَ وتی دَردانی مَنجلءِ دپ بُتکگ اَت گڑا اے ساھتءَ جانُلءِ دپ پچ اَت ءُ بے وانکءَ نشتگ اَت ءُ گوشدارگءَ اَت ـ
تو وَ سرپدے کہ منی شپ چوں روچ بنت ءُ روچ چوں شپ!
پہ من ھِچ نیست جھل ءَ زمین ءُ برزءَ آزمان اِنت من بربادءُ شگالی آں من وتی بزگ ءُ لاچاریءَ بس وت گِندآں ءُ دومی توئے کہ تئ گورءَ من ھِچ چیزچیر داتءُ دُروگ بست نہ کناں ـ دگہ میتگ ءُ شَھراں یل ءَ کن آئی ءِ جندھم سَھیگ نہ اِنت ،ءُ نہ زانت کہ آمنءَ سَرتگیں نانےءَ ھم دوست نہ بیت ـ
آ ھما ساھتءَ کہ لوگءَ کیت گڑا منءَ وسواسے چِیرکپیت ءُ منی آرام روت گُشے ھمے دماںءَ زَردّوکی گوبز کایاں اَنت ءُ من ءَ پِررِچ اَنت منی ساہ ڈُکگءَ کیت من نہ زاناں چوں بہ کناں؟ منی دلءَ لوگءِ سجھیں چیزبے رنگءُ بے مانا بنت من گُدءِ دوچگءِ نیمونءَ وتی کَٹورءَ زوراں ءُ پہ توکایاں ـ
آ دانکہ لوگءَ چہ دَرنہ اِیت ءُ نیمگے نہ روت تو وت گندے کہ من آ کیامتیں لوگءِ نیمگءَ چَک ھم نہ جناں ـ
روچ ھیرروچیں چیزے مردم نیمونے کُت کنت بلے زالمیں شپ کہ کیت ابے توبہ منی ھالءَ ــ روچ کہ بُکیت پہ من آکرزمان بیت منی دَم اوشتیت منی دلءَ آزمان گوں ماہ ءُ استالاں کیت منی سرءَ کُونڈاں جَنت ـ
پدءَآ زالم سکیں بے رَھم ءُ کم زانتے، بایدیں آئی ءَ بزانتیں کہ آ پہ من انسانے ناں بلکیں دنیائے بژناک تریں ناھارءَ چہ گندہ تراِنت ـ
آئیءَ دگہ شومیں آدتے گوں آھَمک شپ اَبید جمازیءَ نہ بیت ـ
بلے من چے کُت کناں؟ کلام ءَ جتگ مئے دودءُ رَبیدگ ـءُ منی زالمیں کھولءَ را ـ اے شومیں دودانی تہءَ نئے مردم مُرت کنت ءُ نئے کہ زندگ بوت کنت ـ بس میانجیءَ لونجان اِنت بہ مُرتیں ھم اے رزوائیں زند ءُ اے جنجالیں کسمت سرءَ چُٹتگ اَت ـ من برے برے ھمے جیڑاں منی دماگ کارءَ یل ءَدَنت ءُ من باز بَرءَ شُومیں وتکشیءِ گماں ءَ ھم کناں ءُپدءَ جیڑاں آ کہ مِریت آئی ءَ را ھپتادءُھپت ھُوررسیت ـ بلے منءَ؟چومہ بیت کہ آ ھَمودءَ ھم منی گُٹ ءَ لوپ بہ بیت؟
آئی ءِ جمازی پہ من ھُوک ءُ ھَرّ ءِ گوشتءَ چہ انگت دل بدتر ءُ نہ وشتراِنت ـ بلے آ زالم مدام جماز بوگءَ پیسرمنی سرجمیں جان ءِ بندبندءَ بوسگ گِراں کنت ـ لُنٹ ،گُل، گردن ءُ گوراں ھم ــ بلے من چوں بے ساھیں کلمپوگءَ کپاں ءُ چمان بند کناں آ ھمے دماں ءَ دست ءَ پہ آنجگءَ بارت افففو منءَ گُشے سیاہ مارے دَجیت ـ
من ءَ بازوھدءَ اَنچش سما بیت کہ آ ھمک شپ دیوالءَ سِٹ کنت ءُ منی سرءَ پہ زور دَور کنتءُ منءَ زنا کنت پُشتءَ ماندنت ءُ روت ـ
ءُ باز برءَ من پہ وتی باتن ءِ رَد دَیگءَ چمان پہ ھمے ھاتراجُپت کناں ءُ جیڑاں کہ آئی ءِ جاہ ءَ دگہ یکےـ بلے وھدے کہ چم پچ بنت ندارگ مَٹ بنت ءُمنی دل بدبیت ءُ من دِرکءَ جان شودءَ رواںءُ اوکاراں اُلٹی ھم کناں ـ
آمُدام زَنگ جَنت کہ تئ تہءَ جمازی ءِجوھرءُ آپ نسیت من ھِیسک ءُ ھمپاں باں بلے زالم تو اِنچوکءَ بہ سُر کہ مردم بزانت چیرءَ ساھدارے ھَست ـ آ ھَمک شپ گلگ کنت کہ تو ھُشکیں کُنٹے ءِ ـ نئے سُرے پُرے کن ئے ءُ نئے کہ ھاں ءُ اوووں ئے کنےـ
آئی ءِ بازیں جُستاں چہ لھتیں جُست ــ ترا زاناں وش نہ بیت؟
تئ دل نہ لوٹیت؟
ءُ باز بَرءَ آ برھنگیں تامر ھم کاریت ءُ وت گندءِ دپءَ دَنت ـ ءُ منءَ جُست کنت ــ ترا دوست بنت؟ منی گوں اَنچش کن ئے؟
بلے منی تہ ءَ تُشےءَ ھم پرک نہ اِیت من پیسرا گُشت کہ آ پہ من بے رَنگءُ بے مانا اِنت ـ
من وت نہ زاناں کہ وتءَ را گوں اے نا دوستیں زندءَ کجام کورچاتءَ بُہ گُباراں ـ؟
*
جانُل ترا دگہ گپے ھال بدیاں؟ من گُشاں نا دوستی ءَ لانتیں ءُ دوستی ءَ چم ءِ پُشت مہ کپات ـ مردم دوئیں نیمگاں کَورءَ گَٹ اِنت ـ
دوستءَ یل دات نہ کنت ءُ نا دوستءَ زُرت نہ کنت ـ
جانُل کمو زانتکارءُ پُھتہ تِراَت بلے مُروارد ءَ مدام وتی جودءِ نادوستی ءُ وتی کھولءِ زَنگ پُلونچءَ اَت اَنت ـ
*
مَرچی کہ کترھےءَ پیسرمُرواردءَ وتی دَردانی مَنجلءِ دپ بُتکگ اَت گڑا اے ساھتءَ جانُلءِ دپ پچ اَت ءُ بے وانکءَ نشتگ اَت ءُ گوشدارگءَ اَت ـ
تو وَ سرپدے کہ منی شپ چوں روچ بنت ءُ روچ چوں شپ!
پہ من ھِچ نیست جھل ءَ زمین ءُ برزءَ آزمان اِنت من بربادءُ شگالی آں من وتی بزگ ءُ لاچاریءَ بس وت گِندآں ءُ دومی توئے کہ تئ گورءَ من ھِچ چیزچیر داتءُ دُروگ بست نہ کناں ـ دگہ میتگ ءُ شَھراں یل ءَ کن آئی ءِ جندھم سَھیگ نہ اِنت ،ءُ نہ زانت کہ آمنءَ سَرتگیں نانےءَ ھم دوست نہ بیت ـ
آ ھما ساھتءَ کہ لوگءَ کیت گڑا منءَ وسواسے چِیرکپیت ءُ منی آرام روت گُشے ھمے دماںءَ زَردّوکی گوبز کایاں اَنت ءُ من ءَ پِررِچ اَنت منی ساہ ڈُکگءَ کیت من نہ زاناں چوں بہ کناں؟ منی دلءَ لوگءِ سجھیں چیزبے رنگءُ بے مانا بنت من گُدءِ دوچگءِ نیمونءَ وتی کَٹورءَ زوراں ءُ پہ توکایاں ـ
آ دانکہ لوگءَ چہ دَرنہ اِیت ءُ نیمگے نہ روت تو وت گندے کہ من آ کیامتیں لوگءِ نیمگءَ چَک ھم نہ جناں ـ
روچ ھیرروچیں چیزے مردم نیمونے کُت کنت بلے زالمیں شپ کہ کیت ابے توبہ منی ھالءَ ــ روچ کہ بُکیت پہ من آکرزمان بیت منی دَم اوشتیت منی دلءَ آزمان گوں ماہ ءُ استالاں کیت منی سرءَ کُونڈاں جَنت ـ
پدءَآ زالم سکیں بے رَھم ءُ کم زانتے، بایدیں آئی ءَ بزانتیں کہ آ پہ من انسانے ناں بلکیں دنیائے بژناک تریں ناھارءَ چہ گندہ تراِنت ـ
آئیءَ دگہ شومیں آدتے گوں آھَمک شپ اَبید جمازیءَ نہ بیت ـ
بلے من چے کُت کناں؟ کلام ءَ جتگ مئے دودءُ رَبیدگ ـءُ منی زالمیں کھولءَ را ـ اے شومیں دودانی تہءَ نئے مردم مُرت کنت ءُ نئے کہ زندگ بوت کنت ـ بس میانجیءَ لونجان اِنت بہ مُرتیں ھم اے رزوائیں زند ءُ اے جنجالیں کسمت سرءَ چُٹتگ اَت ـ من برے برے ھمے جیڑاں منی دماگ کارءَ یل ءَدَنت ءُ من باز بَرءَ شُومیں وتکشیءِ گماں ءَ ھم کناں ءُپدءَ جیڑاں آ کہ مِریت آئی ءَ را ھپتادءُھپت ھُوررسیت ـ بلے منءَ؟چومہ بیت کہ آ ھَمودءَ ھم منی گُٹ ءَ لوپ بہ بیت؟
آئی ءِ جمازی پہ من ھُوک ءُ ھَرّ ءِ گوشتءَ چہ انگت دل بدتر ءُ نہ وشتراِنت ـ بلے آ زالم مدام جماز بوگءَ پیسرمنی سرجمیں جان ءِ بندبندءَ بوسگ گِراں کنت ـ لُنٹ ،گُل، گردن ءُ گوراں ھم ــ بلے من چوں بے ساھیں کلمپوگءَ کپاں ءُ چمان بند کناں آ ھمے دماں ءَ دست ءَ پہ آنجگءَ بارت افففو منءَ گُشے سیاہ مارے دَجیت ـ
من ءَ بازوھدءَ اَنچش سما بیت کہ آ ھمک شپ دیوالءَ سِٹ کنت ءُ منی سرءَ پہ زور دَور کنتءُ منءَ زنا کنت پُشتءَ ماندنت ءُ روت ـ
ءُ باز برءَ من پہ وتی باتن ءِ رَد دَیگءَ چمان پہ ھمے ھاتراجُپت کناں ءُ جیڑاں کہ آئی ءِ جاہ ءَ دگہ یکےـ بلے وھدے کہ چم پچ بنت ندارگ مَٹ بنت ءُمنی دل بدبیت ءُ من دِرکءَ جان شودءَ رواںءُ اوکاراں اُلٹی ھم کناں ـ
آمُدام زَنگ جَنت کہ تئ تہءَ جمازی ءِجوھرءُ آپ نسیت من ھِیسک ءُ ھمپاں باں بلے زالم تو اِنچوکءَ بہ سُر کہ مردم بزانت چیرءَ ساھدارے ھَست ـ آ ھَمک شپ گلگ کنت کہ تو ھُشکیں کُنٹے ءِ ـ نئے سُرے پُرے کن ئے ءُ نئے کہ ھاں ءُ اوووں ئے کنےـ
آئی ءِ بازیں جُستاں چہ لھتیں جُست ــ ترا زاناں وش نہ بیت؟
تئ دل نہ لوٹیت؟
ءُ باز بَرءَ آ برھنگیں تامر ھم کاریت ءُ وت گندءِ دپءَ دَنت ـ ءُ منءَ جُست کنت ــ ترا دوست بنت؟ منی گوں اَنچش کن ئے؟
بلے منی تہ ءَ تُشےءَ ھم پرک نہ اِیت من پیسرا گُشت کہ آ پہ من بے رَنگءُ بے مانا اِنت ـ
من وت نہ زاناں کہ وتءَ را گوں اے نا دوستیں زندءَ کجام کورچاتءَ بُہ گُباراں ـ؟
*
جانُل ترا دگہ گپے ھال بدیاں؟ من گُشاں نا دوستی ءَ لانتیں ءُ دوستی ءَ چم ءِ پُشت مہ کپات ـ مردم دوئیں نیمگاں کَورءَ گَٹ اِنت ـ
دوستءَ یل دات نہ کنت ءُ نا دوستءَ زُرت نہ کنت ـ
جانُل ترا باورکنت اولی بَرءَ کہ منی ھُون آتکاں منءَ اَمچوسمابوت کہ منی لِنگ تَربوگءَ اَنت من ھیراں ءُ پریشاں داں دوروچءَ ھچ نہ وارت منی مستریں گھارکہ سَھیگ بوت آئی ءَ پہ من پیڈ (paid )آورت ـ انی کہ انگت منی ماھواری کائینت من آئی ءَ ھال دات نہ کناں آ وتی آدت ءِ پدءَ منی باسکاں گِپت ءُ منءَ پہ زور وتی زروکانی چیرءَ دَنت ءُ آنجگءَ کہ بوجیت آئی ءِ دست پیڈءَ کپیت گڑا آ وتءَ ژپگءَ یک نیمگءَ یلءَ دَنتءُ منءَ دنیاءُ جھانءِ زاہ ءُ بداں دَنت نئے پہ من مات کِلیت ءُ نئے کہ گھار ـــ
ھمے ساھتءَ من دلءِ تہ ءَ سک کنداں ءُ سرجمیں زاھانی بدلءَ یک پہ یکءَ دَیاں ـ
*
جانُلءَ لَنکک دپءَ اَت ءُ یک چمے آئیءِ دپءَ چارگءَ اَت ءُ رَپٹگاں دلگوش اَت ءُ دومی چمءَ بیگاہ ءِ دَرھوکیں سیاھگءَ نیم چَمّی چارگءَ اَت کہ نوکی لمب کَشّاں ءُ روچءِ برانز نِزور تِربواں ءُ چِیر تَرّاں اَت اَنت ـ
ھمے ساھتءَ من دلءِ تہ ءَ سک کنداں ءُ سرجمیں زاھانی بدلءَ یک پہ یکءَ دَیاں ـ
*
جانُلءَ لَنکک دپءَ اَت ءُ یک چمے آئیءِ دپءَ چارگءَ اَت ءُ رَپٹگاں دلگوش اَت ءُ دومی چمءَ بیگاہ ءِ دَرھوکیں سیاھگءَ نیم چَمّی چارگءَ اَت کہ نوکی لمب کَشّاں ءُ روچءِ برانز نِزور تِربواں ءُ چِیر تَرّاں اَت اَنت ـ
